特別企画｜Y2K Style Ver-CollabOCCouple-Shouren&Selphina

Collab OC Hainer Selphina with Diatom (https://pixai.art/@diatom) Collab OC Tsubasa Shouren with Diatom (https://pixai.art/@diatom) 💜💗💜💗💜 Story 💗💜💗💜💗 Two Stars, One Shared Stage The stage lights dimmed in an instant. The roaring cheers from the audience seemed to be gently pressed down by the night, leaving only countless glow sticks swaying in the darkness. Blue, pink, and silver-white lights spread like a galaxy, reflecting upon the two figures standing at the center of the stage. The next second, a powerful white spotlight fell from above. Tsubasa Shouren stood on the left side of the stage, his long dark red hair lifting with the beat, the ends of his hair drawing smooth arcs within the beam of light. His black-and-red Y2K stage outfit shimmered with tiny metallic flashes. His leather jacket, silver chains, and the decorative straps hanging from his waist gave off crisp sounds every time he turned. He held the microphone and slightly raised his eyes. The small mole beneath his left eye appeared especially striking beneath the spotlight. “Are you ready?” His low voice, carrying a hint of a smile, spread through the speakers. The audience instantly erupted into even louder screams. Tsubasa curved his lips into a smile, his golden eyes glowing like the brightest flame on the stage. It was not simple confidence, but a radiance that refused to step back no matter how much pressure he faced. Beside him, Hainer Selphina was a different kind of miracle. Her medium-length cobalt blue hair shone with a cool brightness beneath the lights. A side braid rested against her cheek, while her crossed bangs made her grey eyes look even clearer. Those eyes seemed to hold starlight within them—gentle, yet far from fragile. She wore a small jeweled crown, and her blue-and-black Y2K outfit gave her a light yet dazzling presence. Her cropped top, layered skirt, silver waist chain, and star-shaped charms swayed gently with her movements, like fragments of stars falling from the night sky. Hainer lifted her microphone and smiled sweetly. “Then… please look only at us tonight.” Her voice was like ice crystals falling into a lake—clear, dreamlike, and impossible to look away from. At that moment, the music burst forth. Tsubasa was the first to step forward, holding the microphone near his lips with his right hand while naturally extending his left hand toward the audience. It was not a command, nor was it showing off. It felt like an invitation for everyone to soar together toward a higher place. Hainer turned lightly, her skirt spreading with her movement as the blue-and-black fabric shimmered beneath the stage lights. While singing the harmony, she raised her hand in a gesture that was both playful and elegant. The chains around her wrist swayed with the rhythm, scattering tiny silver glimmers. Their voices overlapped. Tsubasa’s singing was bright and determined, like wind piercing through the clouds. Hainer’s singing was soft and ethereal, like a crystal flower blooming in the night. One strong and one gentle, one warm and one cool—yet within the same melody, they blended perfectly. When the choreography shifted in the middle of the song, Tsubasa turned and moved closer to Hainer, shielding her from a spotlight that was a little too bright. It was only a brief moment, so brief that the audience might have thought it was simply part of the stage design. But Hainer knew. She raised her eyes to look at him, a soft smile flickering within her grey gaze. “You’re taking care of me again,” she whispered during a breath between lines, so softly that only he could hear. Tsubasa did not answer right away. Instead, on the next beat, he turned and stood beside her once more at the center of the stage. “Because with you beside me, I want to make this stage even better.” His voice was quiet, yet more real than any lyric sung beneath the lights. Hainer’s heartbeat faltered for a moment. But she did not step back. She stepped forward and faced the audience together with Tsubasa. The gems on her small crown refracted fragments of blue light, reflecting upon her freckled cheeks and making her look both dreamlike and vividly real. When the final chorus arrived, the two of them raised their microphones at the same time. Tsubasa’s smile shone like a prince descending upon the stage—determined, brilliant, and as if no hardship could stop him from soaring upward. Hainer stood like a songstress at the center of starlight—gentle, graceful, yet carrying a resilience that would not lose to anyone. The sea of lights in the audience rose and fell with the melody. Blue and red lights intertwined. In that moment, everyone saw it. Not a prince shining alone, nor a dreamlike songstress standing in solitude. But two stars illuminating and supporting each other. Tsubasa reached out his hand, and as the final note faded, Hainer gently placed her hand into his palm. The stage lights exploded behind them, and streamers rained down like a shower of color. Tsubasa turned his face slightly and looked at her, the smile in his eyes gentler than any spotlight. “Hainer, let’s fly toward the next stage together too.” Hainer tightened her hold on his hand. Her grey eyes reflected his figure, as well as the starlight filling the entire venue. “Yes. Together.” She answered softly. “As long as I’m with Shouren, I won’t be afraid of an even higher sky.” --------- Polish Dwie Gwiazdy, Jedna Wspólna Scena Światła sceny zgasły w jednej chwili. Głośne okrzyki publiczności zdawały się zostać delikatnie przyciśnięte przez noc, pozostawiając jedynie niezliczone świetliki poruszające się w ciemności. Niebieskie, różowe i srebrnobiałe punkty światła rozlały się niczym galaktyka, odbijając się na dwóch sylwetkach stojących w samym centrum sceny. W następnej sekundzie z góry spadł potężny biały reflektor. Tsubasa Shouren stał po lewej stronie sceny, a jego długie, ciemnoczerwone włosy unosiły się w rytm muzyki, rysując płynne łuki w smudze światła. Jego czarno-czerwony strój sceniczny w stylu Y2K mienił się drobnymi metalicznymi błyskami. Skórzana kurtka, srebrne łańcuchy i ozdobne paski zwisające przy jego talii wydawały ciche, wyraźne dźwięki przy każdym obrocie. Trzymał mikrofon i lekko uniósł wzrok. Mały pieprzyk pod jego lewym okiem był szczególnie widoczny w świetle reflektora. „Are you ready?” Jego niski głos, niosący w sobie cień uśmiechu, rozszedł się przez głośniki. Publiczność natychmiast wybuchła jeszcze głośniejszym krzykiem. Tsubasa uniósł kąciki ust, a jego złote oczy rozbłysły niczym najjaśniejszy płomień na scenie. Nie była to zwykła pewność siebie, lecz blask kogoś, kto nie cofa się przed żadną presją. Obok niego Hainer Selphina była cudem zupełnie innego rodzaju. Jej średniej długości kobaltowoniebieskie włosy połyskiwały chłodnym blaskiem pod światłami. Boczy warkocz opadał przy policzku, a skrzyżowana grzywka sprawiała, że jej szare oczy wydawały się jeszcze czystsze. W tych oczach zdawało się kryć światło gwiazd — łagodne, lecz wcale nie kruche. Miała na sobie małą koronę wysadzaną klejnotami, a jej niebiesko-czarny strój Y2K nadawał jej lekkości i olśniewającego uroku. Krótki top, warstwowa spódnica, srebrny łańcuszek przy talii oraz zawieszki w kształcie gwiazd kołysały się delikatnie przy każdym jej ruchu, jak odłamki gwiazd spadające z nocnego nieba. Hainer uniosła mikrofon i uśmiechnęła się słodko. „Then… please look only at us tonight.” Jej głos przypominał kryształki lodu wpadające do jeziora — czysty, senny i niemożliwy do zignorowania. W tej chwili muzyka eksplodowała. Tsubasa jako pierwszy zrobił krok naprzód, trzymając mikrofon przy ustach prawą ręką, a lewą naturalnie wyciągając w stronę publiczności. Nie był to rozkaz ani popis. Bardziej przypominało to zaproszenie, by wszyscy razem wzlecieli ku wyższemu miejscu. Hainer obróciła się lekko, a jej spódnica rozwinęła się wraz z ruchem. Niebiesko-czarna tkanina migotała pod scenicznymi światłami. Śpiewając harmonię, uniosła dłoń w geście jednocześnie uroczym i eleganckim. Łańcuszki przy jej nadgarstku kołysały się w rytm muzyki, rozsypując drobne srebrne błyski. Ich głosy nałożyły się na siebie. Śpiew Tsubasa był jasny i stanowczy, niczym wiatr przebijający się przez chmury. Śpiew Hainer był miękki i eteryczny, jak kryształowy kwiat rozkwitający nocą. Jedno mocne, drugie delikatne. Jedno ciepłe, drugie chłodne — a jednak w tej samej melodii łączyły się doskonale. Gdy w środku utworu choreografia się zmieniła, Tsubasa odwrócił się i zbliżył do Hainer, zasłaniając ją przed reflektorem, który świecił zbyt ostro. Była to bardzo krótka chwila, tak krótka, że publiczność mogła uznać ją za część scenicznego układu. Ale Hainer wiedziała. Podniosła na niego wzrok, a w jej szarych oczach zamigotał łagodny uśmiech. „Znowu się mną opiekujesz” — szepnęła w przerwie na oddech, tak cicho, że tylko on mógł to usłyszeć. Tsubasa nie odpowiedział od razu. Dopiero przy następnym uderzeniu rytmu odwrócił się i znów stanął obok niej na środku sceny. „Bo kiedy jesteś przy mnie, jeszcze bardziej chcę, żeby ta scena była idealna.” Jego głos był cichy, ale prawdziwszy niż jakikolwiek tekst piosenki śpiewany pod światłami. Serce Hainer na moment zadrżało. Ale ona się nie cofnęła. Zrobiła krok naprzód i razem z Tsubasa stanęła twarzą do publiczności. Klejnoty na jej małej koronie załamały niebieskie światło, odbijając je na jej piegowatych policzkach i sprawiając, że wyglądała jednocześnie jak ze snu i niezwykle prawdziwie. Gdy nadszedł ostatni refren, oboje jednocześnie unieśli mikrofony. Uśmiech Tsubasa lśnił niczym uśmiech księcia schodzącego na scenę — stanowczy, olśniewający i tak pewny, jakby żadna trudność nie mogła powstrzymać go przed wzlotem. Hainer stała niczym śpiewaczka pośrodku gwiezdnego blasku — łagodna, pełna gracji, a jednak niosąca w sobie wytrwałość, która nie ustępowała nikomu. Morze świateł na widowni falowało wraz z melodią. Niebieskie i czerwone światła splatały się ze sobą. W tamtej chwili wszyscy to zobaczyli. Nie księcia świecącego samotnie ani senną śpiewaczkę stojącą w odosobnieniu. Lecz dwie gwiazdy, które wzajemnie się oświetlały i wspierały. Tsubasa wyciągnął rękę, a kiedy ostatnia nuta ucichła, Hainer delikatnie wsunęła swoją dłoń w jego. Za nimi eksplodowały światła sceny, a serpentyny posypały się niczym kolorowy deszcz. Tsubasa lekko odwrócił twarz i spojrzał na nią, a uśmiech w jego oczach był łagodniejszy niż jakikolwiek reflektor. „Hainer, polećmy razem także ku następnej scenie.” Hainer mocniej ścisnęła jego dłoń. Jej szare oczy odbijały jego sylwetkę, a także gwiezdny blask wypełniający całą salę. „Tak. Razem.” Odpowiedziała cicho. „Dopóki jestem z Shouren, nie będę bała się nawet wyższego nieba.” 💜💗💜💗💜 OC information 💗💜💗💜💗 Name: Hainer Selphina Gender: Female Age: 17 years old Birthday: April 27 Boyfriend: Tsubasa Shouren Feature: Grey eyes with inner glow, light freckles, cobalt blue medium-length hair (side braid, crossed bangs), often adorned with crystal and cross accessories on stage. Personality Settings - Ethereal and Enchanting: Her stage aura is soft yet mysterious, radiating crystalline purity that captivates audiences. - Dreamlike Elegance: She moves with graceful charm, her voice and presence shimmering like stars in the night sky. - Gentle and Harmonious: In interactions, she is tender and considerate, her sweet smile easing tension and offering reassurance. - Resilient Muse: Despite her delicate appearance, she shows resilience behind the scenes, constantly honing herself to reach higher artistic realms. - Complementary Presence: Her ethereal aura harmonizes with Shouren’s princely determination, forming the perfect image of “the prince and the dreamlike songstress.” 💜💗💜💗💜 OC information 💗💜💗💜💗 Name: Tsubasa Shouren Gender: Male Age: 18 years old Birthday: April 19 Girlfriend:Hainer Selphina Feature: Mole under the left eye Personality Settings Resilient and Determined: Never backs down when facing challenges, always bravely breaking through difficulties. Confident and Radiant: Exudes a princely aura on stage, with a captivating smile. Gentle and Reliable: Despite his glamorous appearance, he is considerate to those around him, giving a sense of reassurance. Dream-Driven: Constantly pursues higher stages, taking “soaring” as his life’s belief. Persistent and Tenacious: Just like the meaning of “forging,” he continuously hones himself, showing perseverance and patience.