🎶春日の響きと記憶の音 — 日常 — ค่ำคืน KTV ที่ไม่มีวันจบ

🌸✨ In this alternate universe, Mio and みお are twin sisters, set in a unified world where the virtual singers of Crypton Future Media, Team TWINDRILL, INTERNET Co., Ltd., and the characters of Project SEKAI: Colorful Stage! feat. Hatsune Miku coexist. 🌙🎶 💜💗💜💗💜 Story 💗💜💗💜💗 The KTV Night That Never Ends After the song ended, warm applause once again filled the private room. The score on the screen slowly disappeared, but nobody cared about the final number. Because at this moment, what mattered more was the smiles on everyone’s faces. The late-night snacks on the table had already been mostly eaten, and the drinks had been refilled several times. Yet nobody felt tired. Instead, everyone seemed even more energetic than before. Rin sat on the sofa, looking at everyone, then glanced at the song selection screen that was still waiting. Suddenly, her eyes lit up. “I just thought of something!” Everyone turned toward her. “What is it?” Len asked curiously. Rin stood up with an excited smile. “Tonight…” She paused for a moment, intentionally raising her voice. “Let’s sing until sunrise!” The room became silent for a moment. Then— “Eh?” Len opened his eyes wide. “Sing until sunrise?” “Yes!” Rin nodded firmly. “It’s rare that everyone is together like this.” “And the atmosphere is so perfect.” “If we stop now, wouldn’t that be a waste?” Teto immediately raised her hand. “I agree!” “This is the true spirit of late-night KTV!” “You just want to keep singing.” MEIKO laughed and teased her. “Of course!” Teto answered without hesitation. Everyone burst into laughter. Miku looked at Rin’s serious expression and smiled warmly. “Actually… I think it sounds wonderful too.” “Tonight really is special.” Luka gently nodded. “Sometimes, these unplanned moments are the ones we treasure the most.” KAITO glanced at the time. “If everyone is willing, I have no objections.” Gakupo leaned beside the sofa and looked at everyone. “Seems like nobody wants to leave early tonight.” “Then let’s enjoy it to the fullest.” みお excitedly tapped the table. “Decision made!” “There is no final song tonight!” Mio looked at her younger sister and couldn’t help laughing. “Didn’t you say something similar earlier?” “This time it’s real!” みお answered seriously. “At least until sunrise, it’s real!” Everyone laughed again. Then Rin picked up her drink. “Since we’ve decided…” She looked at everyone. “Let’s make a toast!” Everyone paused for a moment. Then everyone picked up their own drinks. Miku raised her cup. “To tonight’s meeting.” Luka smiled. “To the memories we created together.” KAITO added with a smile. “To the time we’ll spend continuing to sing.” MEIKO looked around at everyone. “And to our friendship.” Gakupo raised his cup and smiled faintly. “Tonight, let the melodies accompany us until the very end.” Len looked at everyone and smiled. “Then I’ll do my best to sing until the end too.” Rin immediately patted his shoulder. “That’s the spirit!” Teto raised her cup. “Then…” “Are we ready?” Everyone answered together. “Cheers!” Ten cups gently touched in the air. The clear sound echoed throughout the room. “Cheers!” Laughter filled the room again. The music started once more. The next song began. Someone picked up the microphone. Someone followed the rhythm with clapping. Someone sat on the sofa, enjoying their friends’ voices. Nobody knew what time the night would finally end. And nobody wanted to know. Because at this moment, they only wanted to cherish this time spent laughing and singing together. Outside the window, the city slowly became quiet. The sky waited for the arrival of dawn. And inside this KTV room— The voices of ten people continued to echo. --- Thai หลังจากเพลงจบลง เสียงปรบมืออันอบอุ่นก็ดังก้องไปทั่วห้องคาราโอเกะอีกครั้ง คะแนนบนหน้าจอค่อย ๆ หายไป แต่ไม่มีใครสนใจว่าคะแนนสุดท้ายจะเป็นเท่าไร เพราะในตอนนี้ สิ่งที่สำคัญกว่าคือรอยยิ้มบนใบหน้าของทุกคน อาหารมื้อดึกบนโต๊ะถูกกินไปมากแล้ว และเครื่องดื่มก็ถูกเติมหลายครั้ง แต่ไม่มีใครรู้สึกเหนื่อยเลย ตรงกันข้าม ทุกคนกลับรู้สึกมีพลังมากขึ้นกว่าเดิม Rin นั่งอยู่บนโซฟา มองดูทุกคน แล้วมองไปยังเครื่องเลือกเพลงที่ยังคงรอเพลงถัดไป ทันใดนั้น ดวงตาของเธอก็เปล่งประกาย “ฉันคิดอะไรบางอย่างออกแล้ว!” ทุกคนหันมามองเธอ “อะไรเหรอ?” Len ถามด้วยความสงสัย Rin ลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้มเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “คืนนี้…” เธอหยุดเล็กน้อย ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “พวกเราร้องเพลงจนถึงพระอาทิตย์ขึ้นกันเถอะ!” ทั้งห้องเงียบไปชั่วขณะ จากนั้น— “เอ๊ะ?” Len เบิกตากว้าง “ร้องจนถึงเช้าเลยเหรอ?” “ใช่!” Rin พยักหน้าอย่างหนักแน่น “ไม่ง่ายเลยนะที่ทุกคนจะมาอยู่พร้อมกันแบบนี้” “แถมบรรยากาศก็ดีขนาดนี้” “ถ้าหยุดตอนนี้ มันน่าเสียดายไม่ใช่เหรอ?” Teto ยกมือขึ้นทันที “ฉันเห็นด้วย!” “นี่แหละคือจิตวิญญาณของ KTV ยามค่ำคืน!” “เธอแค่อยากร้องเพลงต่อเท่านั้นแหละ” MEIKO หัวเราะแซว “แน่นอน!” Teto ตอบทันทีโดยไม่ลังเล ทุกคนหัวเราะออกมา Miku มองสีหน้าจริงจังของ Rin แล้วก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน “จริง ๆ แล้ว… ฉันก็คิดว่าดีนะ” “คืนนี้เป็นคืนที่พิเศษมาก” Luka พยักหน้าเบา ๆ “บางครั้ง ช่วงเวลาที่ไม่ได้วางแผนไว้แบบนี้ กลับเป็นช่วงเวลาที่มีค่าที่สุด” KAITO มองเวลาเล็กน้อย “ถ้าทุกคนต้องการ ฉันก็ไม่มีปัญหา” Gakupo พิงอยู่ข้างโซฟาและมองทุกคน “ดูเหมือนคืนนี้ไม่มีใครอยากกลับเร็วเลย” “งั้นก็สนุกให้เต็มที่เถอะ” みお ตบโต๊ะอย่างตื่นเต้น “ตัดสินใจแล้ว!” “คืนนี้ไม่มีเพลงสุดท้าย!” Mio มองน้องสาวแล้วหัวเราะ “เมื่อกี้เธอก็พูดคล้าย ๆ แบบนี้ไม่ใช่เหรอ?” “ครั้งนี้จริงนะ!” みお ตอบอย่างจริงจัง “อย่างน้อยก็จริงจนถึงพระอาทิตย์ขึ้น!” ทุกคนหัวเราะอีกครั้ง จากนั้น Rin ก็หยิบแก้วเครื่องดื่มขึ้นมา “ในเมื่อเราตัดสินใจแล้ว…” เธอมองไปยังทุกคน “มาชนแก้วกัน!” ทุกคนหยุดไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็หยิบเครื่องดื่มของตัวเองขึ้นมา Miku ยกแก้วขึ้น “แด่การได้พบกันในคืนนี้” Luka ยิ้ม “แด่ความทรงจำที่พวกเราสร้างร่วมกัน” KAITO กล่าวเสริมด้วยรอยยิ้ม “แด่ช่วงเวลาที่พวกเราจะร้องเพลงต่อไป” MEIKO มองทุกคน “และแด่มิตรภาพของพวกเรา” Gakupo ยกแก้วขึ้นพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ “คืนนี้ ขอให้เสียงเพลงอยู่กับพวกเราจนถึงช่วงสุดท้าย” Len มองทุกคนและยิ้ม “ถ้าอย่างนั้น ผมจะพยายามร้องให้ถึงที่สุดด้วย” Rin ตบไหล่เขาทันที “แบบนั้นแหละ!” Teto ยกแก้วขึ้น “ถ้าอย่างนั้น…” “พร้อมกันหรือยัง?” ทุกคนตอบพร้อมกัน “ชนแก้ว!” แก้วทั้งสิบใบกระทบกันเบา ๆ กลางอากาศ เสียงใสกังวานไปทั่วห้อง “ไชโย!” เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง เสียงดนตรีเริ่มเล่นใหม่ เพลงถัดไปเริ่มต้นขึ้น บางคนหยิบไมโครโฟนขึ้นมา บางคนปรบมือตามจังหวะ บางคนนั่งบนโซฟาและเพลิดเพลินกับเสียงร้องของเพื่อน ๆ ไม่มีใครรู้ว่าคืนนี้จะจบลงเมื่อไร และไม่มีใครอยากรู้ เพราะในตอนนี้ ทุกคนเพียงอยากเก็บช่วงเวลาที่ได้หัวเราะและร้องเพลงด้วยกันเอาไว้ ด้านนอกหน้าต่าง เมืองค่อย ๆ เงียบลง ท้องฟ้ากำลังรอการมาถึงของรุ่งเช้า และภายในห้อง KTV แห่งนี้— เสียงร้องเพลงของคนทั้งสิบยังคงดังก้องต่อไป