หัวใจเต้นนอกพระราชวัง - Vocaloid 神威がくぽx巡音ルカ

Works flagged as sensitive can't be submitted, so the mermaid has to wear clothes... 🧜‍♀️👗🚫 💜💗💜💗💜 Story 💗💜💗💜💗 Heartbeat Beyond the Palace On their next date, the ocean flowed with gentle warmth. Outside the Water Palace, crystal walls refracted rainbow halos, as if creating a stage for the lovers. Luka and Gakupo slowly approached each other, their gazes crossing through the waves. They looked deeply into each other’s eyes, as if the world had faded away, leaving only their breaths and heartbeats.Their fingers gradually intertwined, ten fingers tightly locked, as though their souls were bound together. Luka’s eyes shimmered softly, and she whispered with a smile: “Every time we hold hands, I feel our hearts grow closer.” Gakupo’s gaze was deep and tender as he replied: “Your hand is my most steadfast direction.”The currents brushed gently against them as they floated side by side, refusing to let go of each other’s hands. Schools of fish swirled around them, jellyfish glowed in the distance, as if the ocean itself was accompanying their love. Their eyes met with silent vows, and affection flowed through the light and shadows.They swam past the palace corridors, crystal pillars shining brightly, like guardians witnessing their love. Luka whispered: “This feels like our secret world.” Gakupo answered softly: “Wherever you are, that place becomes our world.”In the coral gardens outside the palace, vibrant reefs bloomed. Hand in hand, they glided through the coral clusters, their tails leaving trails of light. Each movement was like a melody, scattering notes of love deep into the sea.They paused upon a quiet sandy plain, sunlight refracting into rainbow halos above. Side by side, they lay upon the seabed, still holding hands, gazing at the shimmering surface. Luka whispered: “When I’m with you, the whole ocean feels gentle.” Gakupo smiled: “You are my direction. As long as I hold your hand, I’ll never be lost.”Time passed, and the sunlight softened, painting the sea with warmth. They spun together in the water, dancing like lovers on a hidden stage. Each flick of their tails stirred ripples, engraving traces of love into the ocean depths.They swam through a field of jellyfish, their translucent bodies glowing like stars in the night sky. Luka touched one gently, laughing at its softness. Gakupo pulled her closer, whispering: “Your laughter shines brighter than all these lights.”On the palace steps, they lingered, listening to the whispers of the currents, feeling each other’s heartbeat. His armor shimmered beside her tail, weaving an eternal picture. When they swam once more along the palace corridors, sunlight crowned them with brilliance.This date was not just a meeting, but a union of souls. Their deep gaze and tightly locked fingers became the truest proof of love. Duty and palace faded away; what mattered was their hearts bound together. ------- Thai ในการนัดครั้งต่อไป ทะเลยังคงไหลเอื่อยอย่างอ่อนโยน ภายนอกพระราชวังแห่งสายน้ำ กำแพงคริสตัลสะท้อนแสงรุ้งราวกับสร้างเวทีสำหรับคู่รัก Luka และ Gakupo ค่อย ๆ เข้ามาใกล้กัน สายตาของทั้งคู่สอดประสานผ่านคลื่น มองลึกเข้าไปในดวงตาของกันและกัน ราวกับโลกหายไป เหลือเพียงลมหายใจและจังหวะหัวใจนิ้วมือของพวกเขาค่อย ๆ สอดประสานกัน สิบนิ้วแนบแน่น ราวกับวิญญาณถูกผูกพันไว้ด้วยกัน ดวงตาของ Luka ส่องประกายอ่อนโยน เธอยิ้มและกระซิบว่า “ทุกครั้งที่เราจับมือกัน ฉันรู้สึกว่าหัวใจของเรายิ่งใกล้กันมากขึ้น” สายตาของ Gakupo ลึกซึ้งและอ่อนโยน เขาตอบว่า “มือของเธอคือทิศทางที่มั่นคงที่สุดของฉัน”กระแสน้ำพัดเบา ๆ ขณะที่พวกเขาลอยเคียงกัน มือยังคงจับแน่นไม่ปล่อย ฝูงปลาว่ายวนรอบตัว แมงกะพรุนส่องแสงอยู่ไกล ๆ ราวกับทะเลกำลังบรรเลงเพลงรักให้พวกเขา สายตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยคำสัญญาที่ไม่ต้องเอื้อนเอ่ย ความรักไหลผ่านแสงและเงาพวกเขาว่ายผ่านทางเดินของพระราชวัง เสาคริสตัลส่องประกายราวกับผู้พิทักษ์ที่เป็นพยานแห่งรัก Luka กระซิบว่า “ที่นี่เหมือนโลกแห่งความลับของเรา” Gakupo ตอบเบา ๆ ว่า “ทุกที่ที่มีเธอ ที่นั่นคือโลกของเรา”ในสวนปะการังภายนอกพระราชวัง แนวปะการังสีสันสดใสเบ่งบาน ทั้งคู่จับมือกันแน่น ว่ายผ่านหมู่ปะการัง หางของพวกเขาทิ้งร่องรอยแสง ทุกการเคลื่อนไหวเหมือนท่วงทำนอง กระจายโน้ตรักสู่ก้นทะเลพวกเขาหยุดบนพื้นทรายที่เงียบสงบ แสงแดดสะท้อนเป็นรุ้งเหนือศีรษะ ทั้งคู่เอนกายเคียงกัน มือยังคงจับแน่น มองขึ้นไปยังผิวน้ำที่ระยิบระยับ Luka กระซิบว่า “เมื่อฉันอยู่กับคุณ ฉันรู้สึกว่าทะเลทั้งมหาสมุทรอ่อนโยนขึ้น” Gakupo ยิ้มและตอบว่า “เธอคือทิศทางของฉัน ตราบใดที่ฉันจับมือเธอ ฉันจะไม่มีวันหลงทาง”เวลาผ่านไป แสงแดดอ่อนลง เติมความอบอุ่นให้ทะเล พวกเขาหมุนตัวไปพร้อมกันในน้ำ ราวกับคู่รักที่กำลังเต้นรำบนเวทีลับ ทุกการสะบัดหางก่อให้เกิดระลอกคลื่น สลักร่องรอยแห่งรักลงในห้วงลึกพวกเขาว่ายผ่านทุ่งแมงกะพรุน ร่างโปร่งใสส่องแสงราวกับดวงดาวบนฟ้า Luka เอื้อมมือสัมผัสเบา ๆ หัวเราะกับความนุ่มนวล Gakupo ดึงเธอเข้ามาใกล้ กระซิบว่า “เสียงหัวเราะของเธอสว่างกว่าทุกแสงนี้”บนขั้นบันไดพระราชวัง ทั้งคู่หยุดฟังเสียงกระแสน้ำ รู้สึกถึงจังหวะหัวใจของกันและกัน เกราะของเขาส่องประกายเคียงข้างหางของเธอ ร้อยเรียงเป็นภาพนิรันดร์ เมื่อพวกเขาว่ายผ่านทางเดินอีกครั้ง แสงแดดส่องลงมาราวกับมงกุฎแห่งแสงการนัดครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการพบเจอ แต่คือการผสานของวิญญาณ สายตาลึกซึ้งและการสอดประสานของนิ้วมือ คือหลักฐานที่แท้จริงของความรัก หน้าที่และพระราชวังเลือนหายไป สิ่งสำคัญคือหัวใจที่ผูกพันกันแน่นแฟ้น