Bajkowa noc - 神代類x暁山瑞希&巡音ルカx神威がくぽ

💜💗💜💗💜 Story 💗💜💗💜💗 A Fairytale Night The Halloween parade was still going strong. The lights lining both sides of the street glowed against the night, and the parade procession moved along its planned route. The relay stations set up along the way had become good places for participants to rest, admire the decorations, and take commemorative photos. Each station had a different theme: some were decorated as mysterious forests, some displayed clusters of jack-o'-lanterns, and others had fairy-tale castles built in them, so that the entire parade route felt like a journey through a fantasy world. When Kamui Gakupo, Megurine Luka, Akiyama Mizuki, and Kamishiro Rui reached one of the relay stations, they happened to see a small Halloween-themed castle ahead. The castle's walls were a warm limestone gray, orange-yellow light shone through its windows, and the outlines of its roof and towers stood out sharply against the night. In front of the castle sat many jack-o'-lanterns of various sizes, some carved with cute smiling faces, others with playful expressions. Strings of lights extending along the castle entrance twinkled in alternating patterns, giving the whole photo area both the lively atmosphere of Halloween and the dreamy quality of a fairy tale. The moment Luka saw the scene, her steps slowed. "It's so beautiful here!" She gazed at the castle and the jack-o'-lanterns, the warm light reflected in her eyes, and couldn't help smiling with delight. Gakupo followed her gaze and stopped walking too. "It really is a good spot for photos." "Let's take a group photo here!" Luka turned to the other two. "It's rare to have such a beautiful backdrop, and the parade is still going, so we can keep walking once we're done." "I'm completely for it!" Mizuki immediately took out her phone and eagerly approached the photo area. "The castle, the jack-o'-lanterns, and these string lights would all make a great background. This photo is going to look amazing!" Rui also carefully studied the surrounding decorations. "The castle's towers and the jack-o'-lanterns create nice layering. If we shoot from a slightly farther position, we should be able to fit the whole scene in the frame." "Rui, have you already started studying the composition?" Mizuki looked at him with a laugh. "I was only observing a little." "Then we'll leave it to you to pick the spot for us!" Rui gladly accepted the task and led everyone to a spot in front of the castle with an open view. From there they could see the castle's full outline, and a few jack-o'-lanterns in front would naturally fall into the frame without blocking anyone. Luka watched from the side and felt more and more that the spot had been well chosen. "This is really great. It feels like we came to the castle especially for a Halloween party." "If there really were a party like that, it might be fun," Rui replied with a smile. "But you can't turn the party into an invention showcase," Mizuki promptly warned. "I haven't proposed any invention ideas yet." "Just because you haven't now doesn't mean you won't later!" Listening to them, Luka laughed until her eyes curved into crescents. Standing beside her, Gakupo watched her cheerful expression, and his own face softened too. "All right, let's take the photo first!" Mizuki raised her phone. "Everyone, come a little closer." The four walked to the chosen spot together. Gakupo and Luka naturally stood side by side, while Mizuki and Rui stood on the other side. Behind them, the castle was brightly lit and its towers stood out strikingly against the night. The jack-o'-lanterns in front gave off a warm glow, and several small lights lined along the ground made their surroundings even brighter. In the distance, they could still see the parade slowly advancing. Music and the cheers of spectators drifted over from time to time, reminding everyone that this grand Halloween event was still going on. "Everyone, look at the camera!" Mizuki reminded them with a smile. Luka looked into the lens with a radiant smile, and Gakupo wore a gentle expression. Rui and Mizuki were just as full of energy, and the four of them stood before the castle and jack-o'-lanterns and took their first group photo. Once it was taken, Mizuki immediately walked over to the others and turned her phone screen toward them. "Look! This one is so pretty!" The four looked down at the photo together. The castle was fully preserved in the image, the lights of its towers blending with the warm glow of the jack-o'-lanterns and adding a strong festive atmosphere to the whole picture. The four smiles were just right, with no stiff, forced poses and no messiness from hurrying. "We can use this one directly as tonight's commemorative photo," Luka said contentedly. "I think so too," Rui nodded. "The background is complete, and everyone's expression is good." Gakupo looked at the photo, his gaze resting on Luka's smile. "As long as you like it." Hearing his words, Luka looked up at him. "It's not just about whether I like it. All four of us have to like it." "Then I like it very much too." Gakupo answered so naturally that Luka couldn't help laughing. Mizuki watched their interaction with a hint of amusement in her eyes, but didn't interrupt, and instead went on checking whether the photo had saved successfully. "Since the first one turned out so well, let's take a few more! This time we can change the feel and capture some more natural shots." "Sure," Luka agreed at once. Rui had no objection either, so the four returned to the front of the castle. This time, no one rushed to look at the camera. At Mizuki's prompting, they chatted naturally about the interesting scenes they had seen during the parade. Rui brought up the clever lighting design of one performing group, Mizuki shared photos she had just taken, Luka laughed as she listened, and Gakupo added a few remarks now and then. When the shutter clicked again, the four in the photo happened to be wearing different kinds of smiles. Looking at the newly taken photo, Mizuki was so happy she nearly wanted to send it to their other friends right away. "This one's great too! Each one has a different feel." "Then let's save them all," Luka said. "Of course!" Mizuki answered without hesitation. Gakupo also took out his own phone and saved the group photos. Noticing his movement, Luka leaned over curiously to take a look. "You're saving all the photos too?" "Yes. These are tonight's memories." His tone was steady and sincere. Looking at him, Luka felt a wave of warmth rise in her heart. She liked this Gakupo. Rather than flowery words, he always used simple, practical ways to carefully treasure the time he spent with her. "Then we should take lots of photos from now on, too," she said with a smile. "Okay." Gakupo looked into her eyes without the slightest hesitation. Just then, an announcement from the parade staff came from ahead, reminding everyone that the procession would soon pass through the next stretch of the route, and asking participants taking commemorative photos to watch the time and return to the line when appropriate. Mizuki put her phone away at once. "We should get going soon! Otherwise we'll miss the performances up ahead." "Let's go," Rui said, looking ahead with a smile. "I heard there's a very special light show coming up." Luka took one last look back at the castle. The orange jack-o'-lanterns still flickered in the night, soft light glowed from the castle windows, and other participants were one by one leaving their own commemorative photos here. In the distance, the parade was still advancing, music drifted over on the evening breeze, and the whole night was still full of vitality. She looked down at the group photo on her phone, a contented smile spreading across her face. "We're definitely going to have lots of wonderful memories today." "Not just today," Gakupo said softly, stepping up beside her. "There will be many more chances in the future." Luka looked up, and the two smiled at each other. Then the four rejoined the parade and continued along the brilliantly lit street. The castle and the jack-o'-lanterns gradually fell behind them, while their phones now held a few more photos that recorded their smiles. The Halloween parade was not over yet. Ahead lay more relay stations, more fun decorations, and more scenery worth enjoying together, all waiting for the four of them to explore. --- Polski Halloweenowa parada wciąż trwała w najlepsze. Światełka po obu stronach ulicy rozjaśniały noc, a pochód podążał zaplanowaną trasą. Punkty postojowe rozmieszczone wzdłuż drogi stały się świetnym miejscem, w którym uczestnicy mogli odpocząć, podziwiać dekoracje i robić pamiątkowe zdjęcia. Każdy z nich miał inny motyw: jedne urządzono jako tajemnicze lasy, w innych ustawiono całe gromady dyniowych lampionów, a jeszcze inne zamieniono w bajkowe zamki, dzięki czemu cała trasa parady wydawała się podróżą przez fantastyczną krainę. Kamui Gakupo, Megurine Luka, Akiyama Mizuki i Kamishiro Rui dotarli do jednego z punktów postojowych i akurat zobaczyli przed sobą mały zamek w halloweenowej oprawie. Ściany zamku miały ciepły, wapienny odcień, z okien sączyło się pomarańczowożółte światło, a zarysy dachu i wież wyraźnie odcinały się na tle nocy. Przed zamkiem stało wiele dyniowych lampionów różnej wielkości, jedne z wyrzeźbionymi uroczymi uśmiechami, inne z figlarnymi minami. Girlandy świateł biegnące wzdłuż wejścia do zamku migotały naprzemiennie, nadając całej strefie zdjęciowej zarówno gwarną atmosferę Halloween, jak i bajkową, marzycielską aurę. Gdy tylko Luka zobaczyła ten widok, jej kroki zwolniły. — Jak tu pięknie! Patrzyła na zamek i dyniowe lampiony, a ciepłe światło odbijało się w jej oczach. Nie mogła powstrzymać radosnego uśmiechu. Gakupo podążył za jej spojrzeniem i również się zatrzymał. — To naprawdę dobre miejsce na zdjęcia. — Zróbmy tu wspólne zdjęcie! — Luka odwróciła się do pozostałej dwójki. — Rzadko trafia się tak piękne tło, a parada wciąż trwa, więc po zdjęciu będziemy mogli iść dalej. — Jestem całkowicie za! — Mizuki od razu wyjęła telefon i z entuzjazmem podeszła do strefy zdjęciowej. — Zamek, dyniowe lampiony i te girlandy świateł, wszystko doskonale nadaje się na tło. To zdjęcie na pewno będzie piękne! Rui również uważnie przyjrzał się otaczającym dekoracjom. — Wieże zamku i dyniowe lampiony tworzą ładną głębię. Jeśli zrobimy zdjęcie z nieco większej odległości, powinniśmy zmieścić w kadrze całą scenerię. — Rui, już zacząłeś badać kompozycję? — Mizuki spojrzała na niego ze śmiechem. — Tylko trochę się rozejrzałem. — To zostawiamy ci wybór miejsca! Rui z chęcią przyjął to zadanie i poprowadził wszystkich w miejsce przed zamkiem z szerokim widokiem. Stamtąd było widać cały zarys zamku, a kilka lampionów z przodu naturalnie wchodziło w kadr, nie zasłaniając nikogo. Luka obserwowała to z boku i coraz bardziej utwierdzała się w przekonaniu, że miejsce wybrano świetnie. — Tu jest naprawdę cudownie. Mam wrażenie, jakbyśmy specjalnie przyszli na halloweenowe przyjęcie w zamku. — Gdyby naprawdę odbywało się takie przyjęcie, mogłoby być zabawnie — odpowiedział Rui z uśmiechem. — Ale nie możesz zamienić przyjęcia w pokaz wynalazków — natychmiast ostrzegła Mizuki. — Nie zgłosiłem jeszcze żadnego pomysłu na wynalazek. — To, że teraz nie masz, nie znaczy, że za chwilę nie będziesz mieć! Słuchając ich, Luka śmiała się tak, że jej oczy zamieniły się w wąskie łuki. Gakupo stał obok niej, patrzył na jej radosną twarz, a jego własny wyraz złagodniał. — No dobrze, najpierw zróbmy zdjęcie! — Mizuki uniosła telefon. — Podejdźcie wszyscy trochę bliżej. Cała czwórka ruszyła w wybrane miejsce. Gakupo i Luka naturalnie stanęli obok siebie, a Mizuki i Rui po drugiej stronie. Za nimi zamek jaśniał światłami, a jego wieże wyraźnie rzucały się w oczy na tle nocy. Dyniowe lampiony z przodu promieniowały ciepłym blaskiem, a kilka małych lampek ustawionych wzdłuż ziemi jeszcze bardziej rozjaśniało otoczenie. W oddali wciąż było widać powoli posuwający się pochód, a od czasu do czasu docierała muzyka i okrzyki widzów, przypominając, że to wielkie halloweenowe święto nadal trwa. — Patrzymy w obiektyw! — przypomniała z uśmiechem Mizuki. Luka spojrzała w obiektyw z promiennym uśmiechem, a Gakupo miał łagodny wyraz twarzy. Rui i Mizuki byli równie pełni energii, a cała czwórka stanęła przed zamkiem i dyniowymi lampionami i zrobiła pierwsze wspólne zdjęcie. Gdy zdjęcie było gotowe, Mizuki natychmiast podeszła do pozostałych i obróciła ekran telefonu w ich stronę. — Zobaczcie! To jest takie ładne! Wszyscy czworo pochylili się nad zdjęciem. Zamek został uchwycony w całości, światła z wież łączyły się z ciepłym blaskiem dyniowych lampionów i nadawały całemu zdjęciu mocno świąteczny klimat. Uśmiechy całej czwórki były w sam raz: bez sztywnych póz na pokaz i bez bałaganu wynikającego z pośpiechu. — Tego zdjęcia możemy użyć wprost jako pamiątki z dzisiejszego wieczoru — powiedziała Luka z zadowoleniem. — Też tak uważam — przytaknął Rui. — Tło jest kompletne i wyrazy twarzy wszystkich są dobre. Gakupo patrzył na zdjęcie, a jego wzrok zatrzymał się na uśmiechu Luki. — Jeśli ci się podoba, to dobrze. Usłyszawszy to, Luka podniosła na niego wzrok. — To nie chodzi tylko o to, czy mnie się podoba. Musi się podobać nam wszystkim czworgu. — W takim razie mnie też bardzo się podoba. Gakupo odpowiedział tak naturalnie, że Luka nie mogła powstrzymać śmiechu. Mizuki obserwowała ich z lekkim rozbawieniem w oczach, ale im nie przerywała, tylko dalej sprawdzała, czy zdjęcie zostało poprawnie zapisane. — Skoro pierwsze wyszło tak ładnie, zróbmy jeszcze kilka! Tym razem zmieńmy klimat i uchwyćmy bardziej naturalne ujęcia. — Może być — zgodziła się od razu Luka. Rui też nie miał nic przeciwko, więc cała czwórka wróciła przed zamek. Tym razem nikt nie spieszył się, żeby spojrzeć w obiektyw. Za namową Mizuki rozmawiali swobodnie o zabawnych scenach, które widzieli podczas parady. Rui wspomniał o sprytnym projekcie oświetlenia jednej z grup występujących, Mizuki pokazała zdjęcia, które przed chwilą zrobiła, Luka słuchała i się śmiała, a Gakupo od czasu do czasu dorzucał kilka słów. Gdy migawka kliknęła ponownie, cała czwórka na zdjęciu miała akurat różne uśmiechy. Patrząc na świeżo zrobione zdjęcie, Mizuki była tak szczęśliwa, że prawie chciała od razu wysłać je pozostałym znajomym. — To też jest piękne! Każde ma inny klimat. — To zapiszmy wszystkie — powiedziała Luka. — Oczywiście! — odparła Mizuki bez wahania. Gakupo również wyjął własny telefon i zapisał wspólne zdjęcia. Luka zauważyła jego ruch i z ciekawością podeszła, żeby zerknąć. — Ty też zapisujesz wszystkie zdjęcia? — Tak. To wspomnienia z dzisiejszego wieczoru. Jego ton był spokojny i poważny. Patrząc na niego, Luka poczuła falę ciepła w sercu. Lubiła takiego Gakupo. Zamiast górnolotnych słów zawsze używał prostych, praktycznych sposobów, by pieczołowicie zachować czas spędzony z nią. — To od teraz też powinniśmy robić mnóstwo zdjęć — powiedziała z uśmiechem. — Dobrze. Gakupo spojrzał jej w oczy bez cienia wahania. W tej chwili z przodu rozległo się ogłoszenie obsługi parady, przypominające, że pochód wkrótce przejdzie kolejny odcinek trasy, i prosiło uczestników robiących pamiątkowe zdjęcia o pilnowanie czasu i powrót do pochodu w odpowiednim momencie. Mizuki natychmiast schowała telefon. — Powinniśmy już iść! Inaczej przegapimy występy dalej. — Chodźmy — powiedział Rui, spoglądając przed siebie z uśmiechem. — Słyszałem, że czeka nas jeszcze wyjątkowy pokaz świateł. Luka po raz ostatni obejrzała się na zamek. Pomarańczowe dyniowe lampiony wciąż migotały w nocy, z okien zamku sączyło się miękkie światło, a inni uczestnicy kolejno zostawiali tu własne pamiątkowe zdjęcia. W oddali pochód wciąż posuwał się naprzód, muzyka niosła się z wieczornym wiatrem, a cała noc nadal tętniła życiem. Spojrzała na wspólne zdjęcie w telefonie, a na jej twarzy pojawił się zadowolony uśmiech. — Dzisiaj na pewno zostanie nam mnóstwo pięknych wspomnień. — Nie tylko dzisiaj — powiedział cicho Gakupo, podchodząc do niej. — Takich okazji będzie jeszcze wiele. Luka podniosła głowę i oboje uśmiechnęli się do siebie. Potem cała czwórka dołączyła z powrotem do pochodu i ruszyła dalej oświetloną ulicą. Zamek i dyniowe lampiony powoli zostawały za nimi, a w ich telefonach przybyło kilka zdjęć uwieczniających uśmiechy. Halloweenowa parada jeszcze się nie skończyła. Przed nimi czekało więcej punktów postojowych, więcej zabawnych dekoracji i więcej widoków wartych wspólnego podziwiania, czekających, aż cała czwórka wyruszy na ich odkrywanie.