Gotoh Hitori's Emotional Moment
この絵は、『バンドリ！ガールズバンドパーティ！』のキャラクター、後藤ひとりの感動的なシーンです。彼女の涙と表情から、深い感情が伝わってきて、私も思わず引き込まれてしまいます！この作品が気に入ったら、いいねやフォローをよろしくね。次回作もお楽しみに！
บน PixAI พรอมต์จะเป็นสาธารณะโดยค่าเริ่มต้น แต่ผู้สร้างสามารถซ่อนพรอมต์ในผลงานที่เผยแพร่ได้ ผู้สร้างผลงานนี้เลือกที่จะซ่อนไว้ คำที่ใช้สร้างภาพนี้จึงเป็นส่วนตัวและมีเพียงผู้สร้างเท่านั้นที่เห็นได้ การซ่อนพรอมต์ไม่ได้เปลี่ยนสิ่งอื่นใด ผลงานยังคงเป็นสาธารณะ และคุณยังกดถูกใจ แสดงความคิดเห็น และแชร์ได้ตามปกติ
ซ่อนโดยผู้เขียน
โมเดลและ LoRA ที่ใช้
Creation Assistant
Agent
Mio.2
Minimal input, professional output
รูปภาพคล้ายกัน
ดูเพิ่มเติม
涙
ほしねこ
柴
character: kaf_(kamitsubaki_studio), rim_(kamitsubaki_studio), kafu_(cevio), rime_(cevio). A medium shot captures kaf_(kamitsubaki_studio), rim_(kamitsubaki_studio), kafu_(cevio), and rime_(cevio) in a cozy indoor setting, all deeply asleep in a cluttered heap. Kaf is seen with pink twintails and braids, wearing a hooded jacket with the hood down. Rim, with her blue and red multicolored hair, rests beside her in a red hooded jacket. Kafu, featuring white low twintails and diamond hair ornaments, is wearing a white hooded jacket. Rime, with white hair and a blue side-braid, is dressed in a black hooded jacket over a white dress. Their limbs are loosely intertwined as they slumber peacefully with closed eyes and relaxed facial expressions. The room is filled with soft, warm ambient light, with plush pillows and blankets surrounding them. The atmosphere is serene and heartwarming, utilizing a soft-focus effect and a gentle, pastel-leaning color palette to emphasize the quiet intimacy of the scene.
柴田富美子
ユウカに説教される涙歌先生
ほしねこ
A medium shot from a high-angle perspective depicts a scene of mechanical carnage where two yandere robot girls are locked in a cycle of violence. The aggressor, a robot girl with long synthetic silver hair and glowing red optics, wears a tattered futuristic white dress with metallic plating integrated into her limbs; she is leaning over her victim, her right hand gripping a jagged metal shard and plunging it into the other's chest. The victim, another robot girl with short blue synthetic hair and flickering yellow eyes, lies on the ground with a distorted, obsessive smile on her face, her robotic hands clutching the aggressor's arm in a desperate, possessive embrace. The setting is a sterile, dimly lit futuristic laboratory littered with shattered glass, sparking wires, and pools of iridescent blue oil spilling across the polished metallic floor. The atmosphere is eerie and obsessive, characterized by high-contrast lighting, a cold color palette of steel greys and neon blues, and floating metallic debris, conveying a mood of psychotic devotion and endless mechanical conflict.
Ouday Abdlaziz
คอมเมนต์