🌸花見日和：Vocaloidの春のピクニック — Chapter 16

💜💗💜💗💜 Story 💗💜💗💜💗 More Memories Beneath the Blossoms The sound of the shutter slowly faded into the air. A gentle spring breeze passed over the grass. Cherry blossom petals continued drifting softly down. Everyone relaxed a little on the picnic mat. Some people laughed quietly. Some looked toward the place where the photo had just been taken. The atmosphere was still warm and relaxed. Just then— Mikuo suddenly looked toward the camera in Ted’s hands. Tilting his head slightly, he said with a hint of anticipation, “Hey, Ted.” Ted lifted his head a little. “What is it?” Mikuo pointed toward the front. “How about taking another photo?” SeeU blinked softly when she heard that. A gentle smile appeared on her face. “Another one?” Mikuo nodded. “The last one was great.” “But taking only one feels a bit of a waste.” Rin immediately agreed. “Yeah!” Len laughed and added, “Everyone’s here after all.” IA said excitedly, “We should take more!” Una immediately raised her hand. “I think so too!” Miku nodded happily. “The cherry blossoms are so beautiful. One photo really isn’t enough.” Teto chuckled softly. “It’s a rare chance.” Kaito nodded as well. “Then let’s take another one.” Gakupo smiled slightly. “I agree.” Luka gently nodded. The atmosphere quickly became lively again. Everyone adjusted their positions a little once more. Cherry blossom petals continued drifting through the spring breeze. Just then— Kasane Ted raised the camera again. He looked at everyone and adjusted the framing slightly. Then he said, “Alright.” “Everyone ready.” He aimed the camera at them. “Look here.” The breeze blew gently. Cherry blossom petals spun softly through the air. Ted began counting down. “Three—” Everyone looked toward the camera. “Two—” Smiles slowly appeared again. “One—” **Click.** Beneath the cherry blossoms and the spring breeze— another precious photo was taken. 🌸📷 --- Thai ความทรงจำมากขึ้นใต้ซากุระ เสียงชัตเตอร์ของกล้องค่อย ๆ จางหายไปในอากาศ สายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านทุ่งหญ้าอย่างอ่อนโยน กลีบซากุระยังคงโปรยลงมาอย่างช้า ๆ ทุกคนนั่งผ่อนคลายอยู่บนเสื่อปิกนิก บางคนหัวเราะเบา ๆ บางคนมองไปยังจุดที่เพิ่งถ่ายรูปกันเมื่อครู่ บรรยากาศยังคงอบอุ่นและสบาย ๆ ในตอนนั้นเอง— จู่ ๆ Mikuo ก็มองไปที่กล้องในมือของ Ted เขาเอียงศีรษะเล็กน้อยแล้วพูดด้วยน้ำเสียงคาดหวังเล็ก ๆ “เฮ้ Ted” Ted เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “มีอะไรเหรอ?” Mikuo ชี้ไปด้านหน้า “ถ่ายอีกรูปดีไหม?” SeeU กระพริบตาเบา ๆ เมื่อได้ยิน รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏบนใบหน้าของเธอ “อีกรูปเหรอ?” Mikuo พยักหน้า “รูปเมื่อกี้ก็ดีมากนะ” “แต่ถ่ายแค่รูปเดียวมันดูเสียดายไปหน่อย” Rin รีบเห็นด้วยทันที “ใช่เลย!” Len หัวเราะแล้วพูดเสริม “ทุกคนมากันครบทั้งที” IA พูดอย่างตื่นเต้น “ถ่ายหลายรูปดีกว่า!” Una ยกมือขึ้นทันที “ฉันก็คิดเหมือนกัน!” Miku พยักหน้าอย่างร่าเริง “ซากุระสวยขนาดนี้ รูปเดียวไม่พอจริง ๆ” Teto หัวเราะเบา ๆ “โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยนะ” Kaito ก็พยักหน้าเห็นด้วย “งั้นถ่ายอีกสักรูปเถอะ” Gakupo ยิ้มเล็กน้อย “ฉันก็เห็นด้วย” Luka พยักหน้าเบา ๆ บรรยากาศกลับมาคึกคักอีกครั้ง ทุกคนขยับตำแหน่งกันเล็กน้อยอีกครั้ง กลีบซากุระยังคงปลิวอยู่ในสายลมฤดูใบไม้ผลิ ในตอนนั้นเอง— Kasane Ted ยกกล้องขึ้นอีกครั้ง เขามองทุกคนผ่านเลนส์แล้วปรับมุมเล็กน้อย จากนั้นพูดว่า “โอเค” “ทุกคนพร้อมนะ” เขายกกล้องเล็งไปที่ทุกคน “มองมาทางนี้” สายลมพัดเบา ๆ กลีบซากุระหมุนลอยอยู่ในอากาศ Ted เริ่มนับถอยหลัง “สาม—” ทุกคนมองไปที่กล้อง “สอง—” รอยยิ้มค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอีกครั้ง “หนึ่ง—” **แชะ** ใต้ต้นซากุระและสายลมฤดูใบไม้ผลิ— ก็มีรูปถ่ายอันล้ำค่าเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งรูป 🌸📷